Dwoje ludzi, którzy noszą w sobie tę samą przemoc, ale każde kieruje ją w inną stronę.

Dwoje samotnych ludzi i błękitny dom istniejący jednocześnie jako miejsce i wyobrażenie.

Duża część życia społecznego polega na odgrywaniu norm, których nie wymyśliliśmy.

Miasto działa jak system połączeń bez centrum: wszystko się styka, nic się naprawdę nie scala.

Nowa rzeczywistość odbiera jednostce głębszy sens, pozostawiając jej anatomię i halucynację.

Crime noir odsłania człowieka, którego życie przybrało postać sprawnie wykonywanej procedury.

Asa wpada do dziury, która idealnie mieści jej ciało. Świat już wcześniej przygotował dla niej miejsce.

Opowieść o pracy zmienia się w raport z ekosystemu, w którym człowiek nie jest już najważniejszy.

Basen oddziela ciało od biografii, a wilgotna przestrzeń zamienia fizyczne pragnienie w pole pożądania.